Anders eten, maar vooral slim eten: dat is vandaag de dag de belangrijkste uitdaging op het gebied van voeding voor professionele wielrenners. "We zien steeds minder eetbuien bij renners riders, constateert Julien Louis, voedingsdeskundige bij het DECATHLON AG2R LA MONDIALE TEAM. Waarom deze ontwikkeling? Hij geeft uitleg over de nieuwe voedingsbenaderingen die het vandaag de dag mogelijk maken om de prestaties op de fiets te optimaliseren.
1 - Voeding tijdens het sporten: een strategische aanpak
a - De centrale rol van de voedingscel
Het DECATHLON AG2R LA MONDIALE TEAM bestaat uit drie voedingsdeskundigen die de renners begeleiden, van junioren tot Tour-atleten. Hun missie: persoonlijke begeleiding tijdens belangrijke wedstrijden, stages en soms zelfs tijdens individuele trainingen. "Sommige renners komen spontaan naar ons toe voor advies. Zij zijn de belangrijkste spelers in hun prestaties",, benadrukt Julien Louis.
b - Organisatie van de voeding tijdens de race
Voor elke wedstrijd krijgen de ploegleiders gedetailleerde voedingsaanbevelingen: locatie van de bevoorradingsposten, soorten gels of repen die moeten worden gebruikt, aanwezigheid van een tas, enz. Deze keuzes variëren afhankelijk van tal van factoren: profiel van de wedstrijd, aantal kilometers, weersomstandigheden, technische moeilijkheidsgraad.
Bij de meest veeleisende wedstrijden begeleidt een kok de voedingsdeskundige om de voedingswaarde en hygiëne van de maaltijden te garanderen, vooral in het buitenland. Het menu wordt aangepast aan elke rider aan de intensiteit van de race. "We wegen wat er op elk bord ligt, de aanbevelingen zijn tot op de gram nauwkeurig. Het doel is niet om te beperken, maar om de prestaties te optimaliseren", legt Julien uit.
Tijdens een race blijven onvoorziene omstandigheden aan de orde van de dag: weersomstandigheden, teamstrategie, kantjes, ontsnappingen... Allemaal factoren die het oorspronkelijke voedingsplan kunnen verstoren. Je moet je dan in realtime kunnen aanpassen.
c - De cijfermatige richtlijnen voor voeding tijdens het hardlopen
Tegenwoordig riders heel goed hoeveel koolhydraten ze nodig hebben. Ze krijgen schema's voorgeschreven op basis van hun rol in de race. "Een rider een ontsnapping heeft niet dezelfde behoeften als een teamgenoot die in het peloton wordt beschermd", legt Julien uit.
- 60 g/uur tijdens de eerste uren,
- en vervolgens 90 tot 120 g/uur, afhankelijk van de inspanning die moet worden geleverd.
De riders deze instructies op hun stuur als herinnering, maar moeten ook weten hoe ze hun inname moeten aanpassen aan de onvoorspelbare omstandigheden tijdens de race.
d - Twee soorten wedstrijden, twee voedingsbenaderingen
- Energieverslindende wedstrijden (bergetappes, Ardense en Vlaamse klassiekers): het doel is om 100 tot 120 g koolhydraten per uur binnen te krijgen.
- Minder intensieve wedstrijden (etappes op vlak terrein, kortere wedstrijden): de behoeften zijn kleiner, maar de inname wordt toch aangepast om een stabiele lichaamssamenstelling te behouden.
2 - Een decennium van vooruitgang: de voedingsrevolutie
Tien jaar geleden dacht men dat het lichaam niet meer dan 60 g koolhydraten per uur kon opnemen. Tegenwoordig weten we dat dit tot 120 g/u kan zijn, door verschillende soorten suikers (glucose, fructose, maltodextrine...) te combineren. "Dankzij deze ontdekkingen kunnen we hongergevoelens voorkomen en de energievoorziening voor de spieren verhogen",, legt Julien uit. Voeding is nu net zo belangrijk als training: wattage en gewonnen seconden komen ook op het bord terecht.
Gedaan met koekjes en wraps! Tegenwoordig zitten de rugzakken uitsluitend vol met geschikte energieproducten. Ook al riders sommige riders nog riders een zoete snack riders , efficiëntie gaat voor alles: de wedstrijden duren gemiddeld 4 tot 5 uur en elke calorie telt.
Enkele jaren geleden moest men nog overtuigen. Nu riders het de riders die erom vragen. Hun ervaring heeft hen geleerd dat producten voor het plezier niet de efficiëntie kunnen vervangen van voedingsmiddelen die speciaal zijn ontwikkeld voor inspanningen.
3 - Voeding na het sporten: herstellen om weer beter te kunnen presteren
a - Een strikt protocol tijdens de herstelfase
De twee tot drie uur na de race zijn cruciaal voor het herstel. Het protocol is duidelijk:
- 1e uur: zoete snack, rijk aan eiwitten, frisdrank en 30 g snoepjes om 70 g koolhydraten binnen te krijgen.
- 2e uur: stevige, vaak zoute maaltijd (pastasalade, vlaai...), met 70 tot 120 g koolhydraten, afhankelijk van het gewicht van riders.
Daarna riders de riders een massage en vervolgens een avondmaaltijd.
b - Een individuele analyse na de race
Na elke race worden de vermogensgegevens geanalyseerd. Doel: de calorie-inname per geval aanpassen. "Als een rider onverwacht in een ontsnapping rider , moeten de maaltijden worden aangepast om de inspanning te compenseren", legt Julien uit.
Elke rider andere behoeften, afhankelijk van zijn gewicht, zijn rol en zijn energieverbruik. Het doel is om een perfect evenwicht te behouden tussen wat er wordt geconsumeerd en wat er wordt verbruikt.
4 - En hoe zit het met hydratatie?
Ook hier wordt niets aan het toeval overgelaten. De riders tussen 500 ml en 1 liter water per uur drinken. Dat is de fysiologische limiet die wordt bepaald door de maagledigingssnelheid. "Zelfs bij hoge temperaturen mag je niet meer drinken. Meer dan 1 liter per uur drinken kan leiden tot maagklachten of buikpijn", legt Julien uit.
95% van de hydratatie gebeurt via energiedrankjes. Zuiver water wordt alleen als aanvulling gebruikt, met name tijdens wedstrijden in de zomer om smaakverzadiging tegen te gaan. Siroop is verdwenen: het bevat slechts één soort suiker en is dus minder effectief.
Voeding is niet alleen voorbehouden aan riders . Voor amateurwielrenners kan één energiedrankje per uur al een groot verschil maken. Bij intensieve trainingen kun je door één gel en één reep per uur toe te voegen 60 g koolhydraten binnenkrijgen, wat een uitstekend uitgangspunt is. Kortom, zowel riders als riders moeten eten, drinken, zich aanpassen... en vooral slim fietsen!
